Kelimelerle Nefes Almak

Yağmurlu bir nisan sabahı yorgun,uykulu ve karmakarışık duygularla evden çıktım. Ayaklarım beni geriye doğru sürüklemeye çalışsa da güç bela okula gittim. Derdimi,tasamı dışarıda bırakıp dersime girdim. Buna mecburdum çünkü bu benim ekmek kapım. Benden bir şeyler bekleyen öğrencilerim vardı. Gitmemezlik edemezdim.Her şeyi unutup derse odaklandım. Bunda büyük oranda da başarılı oldum. Çünkü bu durumu ilk kez yaşamıyordum üstelik duygusallık bana bir şey kazandırmayacaktı.

Ama aklım beni sıkan derdime takılmıyor değildi yine de. Bir şey yokmuş gibi davranmaya çalışarak rol yapıyordum aslında. Ama gel gör ki, içimde kopan fırtınaları sadece ben biliyordum.Beni sıkan bu dertten bir an önce kurtulmalıydım. Fakat bunu nasıl yapacağımı bilmiyordum.Her geçen dakika bana ızdırap olmaya başlamıştı.Düşünceler kafamın etrafında yerli yersiz dolaşıyor ben nefes alamıyordum.Sabahki yorgunluğumdan eser yoktu ama rahat değildim.
Pencereme tık tık vuran yağmur damlaları beni daha da cezbediyordu yazmaya.Üstelik kasvetli yalnızlığım yoktu yanımda.Buğusu başından aşan tavşan kanı çayım
vardı, kız belli bardağımda. Melankolime gömülmek için her şey hazırdı.Bunu düşünmek bile bana keyif veriyordu.

Tabi keyfimin sürekli olması için masama oturup kelimelere gömülmem gerekecekti. Bunu da anca öğle tatilinde yapabilirdim. Herkes yemek telaşına düşmüşken
ben rahat rahat kelimelerin gizemli dünyasına gömülüp nefes alabilecektim.Bunu akıl edip düşünmek yetti bana o an. Sabredip öğle tatilin olmasını bekledim.
İşte şimdi her şey hazırdı.Ve ben, beklediğim gizeme bürünmüş başka aleme geçmiştim.Kafamdaki kara bulutlar dağılmış, kendime gelmiştim. İşte buydu benim
için yaşamak. Kelimelerin dünyasında rahat rahat dolanıyor,nefes alabiliyordum. Sanki yeniden doğmuş gibi olmuştum orada. Yazmak o an, bana hayat kurtarıcı
bir ilaç gibi geldi. Her şey şimdi daha güzel ve daha anlamlıydı. Sait Faik’i şimdi çok daha iyi anladım ve hak verdim.Yazmasam ölmezdim belki ama yaşayan bir ölüden farksız olacaktım bundan eminim. Ve dedim ki sonra kendime: İyi ki yazmışım.
10.04.2019/Necati Dilek

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: