Hayat Mücadelesi

Hayat, insanın doğumundan ölümüne kadar geçen sürede ayakta kalma savaşımıdır.Diğer bir deyişle insanın çevreyle, şartlarla ve bazen de kendisiyle mücadelesidir.Bu mücadele öyle çetindir ki,bazen oturup iki dk soluklanamazsınız bile.Bazen kendinizi kaybedersiniz bu mücadelenin içinde. Şartlar sizi bir çıkmaza
sürükler ve siz ne yapacağınızı bilemezsiniz. İnsan için bu yarış doğduğu andan itibaren başlar.Ve bir ömür boyu da devam eder.

Bu mücadele doğumla başlar dedik, evet doğrudur. Bebekken rahatım zannedersin. Oysa seni rahat bırakmazlar. Senin konuşmanı, emeklemeni ve yürümeni beklerler.
Sen de bir mücadeleye girersin bu istekler doğrultusunda. Ardından okul yılları gelir. Geçilmesi gereken dersler,yapılması gereken işler ve istekleri yerine getirilmesi gereken konu komşu ve akrabalar vardır devrede.Bunun için hep bir mücadele içerisine bulursun kendini.Ve hep bir şeyleri yetiştirme, yoluna koyma telaşın vardır. Zaman geçtikçe bu telaşın daha da artacaktır.Çünkü ilk yıllar sorumlulukların daha azdır.Dolayısıyla mücadelen daha kolay olacaktır.Ama kendi ayaklarının üstüne durmak istediğinde bu sandığın kadar kolay olmayacaktır. Tam kendi ayaklarımın üstünde durdum dediğin an hayatın tokadını yiyip yere düşeceksin. Kalkmak için çabalayacaksın ama nafile.Ya kalkmanı istemeyenler sana engel olacak ya da hayat bir sürprizle karşına çıkacak tekrar.Bir daha,bir daha yere düşeceksin.Her şeye rağmen pes etmeyip ayağa kalkabilirsen hayattaki ilk golünü atmış olacaksın. Ama bunu pek çokları başaramadı
şimdiye kadar. Kolay olmayacak bilesin.

O yüzden ne olursa olsun umudunu asla yitirme bu hayat yolunda.Ve bunu yaparken yüzündeki gülümsemeni eksik etme.Bu hayatta bir insanın başına kısa zamanda
onlarca şey gelebilir. Annesini,babasını ve en sevdiklerini kaybedebilir. İşinden, evinden hatta sağlığından bile olabilir.Bu listeyi daha da uzatmak pekala mümkün. Ama bize bu listenin ne kadar uzun olduğundan ziyade, bu kötülüklerle dolu listeyi nasıl alt ettiğimiz veya edeceğimiz gerekli.

Bana göre bir insan her türlü zorluğu yenebilir.Yeter ki başarmak istesin ve umudunu kaybetmesin.Defalarca yere düşüp mücadelesini kaybetse de hayatta olduğu, nefes aldığı sürece bir şeyleri değiştirmek için hala bir şansı vardır. Peki öyleyse bizdeki bu yılgınlık, kaybetmişlik de niye?Hayat devam ediyor ama biz çoktan havlu atmışız mücadeleye. Sonra da yakınıyoruz hayat çok acımasızsın, çok kötüsün diye.Doğru, hayat çok acımasız ve çok kötü. Ama biz güçlüyüz ve her zaman da güçlü olmak zorundayız.Hani bir şarkıda diyor ya ”Düştüysek kalkarız daha ölmedik ya”bu senin için, benim için geçerli hayat yolunun yolcusu. Henüz ölmedik,o zaman hayata karşı hala kazanma şansımız var. Öyleyse hayat mücadelemize kaldığımız yerden,yılmadan devam edelim.Bizi kurtaracak olan da bu mücadelemizdir.
(26.03.2019)Necati Dilek/Necati Dilek)

İlham Perisi

 

Saatler durmaksızın ilerliyor.Soğuğun en alası işliyor yüreklere.Şair direniyor birkaç satır bir şeyler yazmaya.Ama olmuyor bir türlü.
Derken bir ağırlık çöküyor odaya.İlham gelmiyor ama uyku gelip dayanıyor kapıya.Üzülüyor şair geceyi tek satır yazamadan geçirdiğine.
Kara kara düşünüyor ve derin düşüncelere dalıyor.İşte o zaman anlıyor kelimeler konusunda da aciz olduğunu.Çünkü o ilham denilen büyülü
şey uğramazsa yanına,fısıldamazsa birileri yüreğine dökülmüyor kelimeler yürekten.

Böyle zamanlarda oldum olası sıkılmışımdır.Çünkü dilimin ucuna kadar gelen kelimeler dökülmez o vakit,bir türlü beyaz sayfalara.Hükmettiğimi
zannettiğim kelimelerse başına buyruktur o gün.Emir falan dinlemezler.Hani diyor ya şair:”Harfler harp düzeni almıştır mısralarında”yalnız
burda harp düzeni falan aldıkları yok harflerin.Oturup konuşmuşlar,kavilleşmişler de isyan bayrağı açmışlar sanki.Çare yok,bekleyeceksin
isyanın dinmesini.Yoksa saatlerce kıvranır durursun kelimeleri nizama sokacağım diye.

Ta ki ilham perisi gelene kadar sürer bu kıvranmaca.Geldi mi başlar içten içe dökülmeler.Şaşar kalırsın bu dökülüşe.Ve hayran kalırsın kendine.
Sana tavsiyem çok büyük görme kendini.Her zaman olduğu gibi acizsin bu hayatta.Bir de geldi mi ilham senin sokağına,hiç kaçırma onu.O vakit,
dilin bağı çözülür,yürek konuşur ve kalem yazar.işte o zaman,sensin hükümdar.Durma,yaz. Yaz ki dökülsün kelimeler,yazılsın şiirler.

( Necati Dilek)

Umut

Her şeyini tüketsen de bu hayatta umudunu asla tüketme. Çünkü umut varsa bir yerde

kaybettiklerini yeniden kazanabilirsin. Öyleyse umudunu her durumda diri tut. Çünkü

o seni hayata bağlayacak unutma. (ND)

 

…Başlamak

Bir işe başlamak, insanı hayallerine bir adım daha yaklaştırır. Her hayal bir gün gerçek olur; siz inanır ve mücadele ederseniz. (N.D)

 

 

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑